Jerzy Fedorowicz aktor,polityk,społecznik w rozmowie z videoPYJA

Ukończył studia na PWST w Krakowie. Jako aktor związany z krakowskimi teatrami Rozmaitości i Starym oraz Państwowymi Teatrami Dramatycznymi w Szczecinie. W 1989 został dyrektorem naczelnym i artystycznym Teatru Ludowego w Nowej Hucie.
Laureat wielu nagród i wyróżnień m.in. Nagrody Polcul Foundation, Nagrody Wojewody Krakowskiego, Nagrody Prezydenta Miasta Krakowa, Nagrody Towarzystwa Krzewienia Kultury Teatralnej, Nagrody CTN „Monar” Kraków (wolontariusz 1996), pierwszej nagrody Prezydenta RP w dziedzinie sztuki dla dzieci i młodzieży (w 2005).
W 2014 ukazała się książka Lodołamacz Fedor, wywiad-rzeka, w którym Jerzego Fedorowicza przepytuje krakowski dziennikarz muzyczny Jarosław Szubrycht[1].
W latach 90. był najpierw dyrektorem Wydziału Kultury Urzędu Miasta Krakowa, następnie radnym krakowskiej rady miejskiej i przewodniczącym Komisji Kultury (1994–1998). Od 1998 do 2005 sprawował mandat radnego sejmiku małopolskiego I i II kadencji, w którym również przewodniczył Komisji Kultury. Do 2002 reprezentował Unię Wolności, reelekcję uzyskał z listy Wspólnoty Małopolskiej. Później przystąpił do Platformy Obywatelskiej.
W wyborach parlamentarnych w 2005 z ramienia PO został wybrany na posła V kadencji w okręgu krakowskim z wynikiem 5694 głosów. Znalazł się w gronie najlepszych 15 posłów V kadencji w rankingu „Polityki”. Zasiadał m.in. w Komisji Kultury i Środków Przekazu oraz Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 15 649 głosów. Został wiceprzewodniczącym Komisji Kultury i Środków Przekazu, członkiem Komisji Łączności z Polakami za Granicą, przedstawicielem Delegacji Parlamentarnej do Zgromadzenia Parlamentarnego Sejmu i Senatu RP, Sejmu Republiki Litewskiej i Rady Najwyższej Ukrainy, członkiem grup parlamentarnych polsko-ekwadorskiej, polsko-rosyjskiej, polsko-tajwańskiej oraz polsko-ukraińskiej. W wyborach w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 28 383 głosy[2].
W 2015 wystartował do Senatu z rekomendacji PO w okręgu nr 32. Uzyskał mandat senatora IX kadencji, otrzymując 72 044 głosy[3]. W listopadzie 2016 został powołany na funkcję wiceministra kultury i dziedzictwa narodowego w gabinecie cieni utworzonym przez Platformę Obywatelską[4].
Zajął się także pracą z tzw. trudną młodzieżą, m.in. wyreżyserował przedstawienie Romea i Julii w Teatrze Ludowym, w którym zagrali przedstawiciele skinheadów i punków (1991–1992). Był prowadzącym program Zadyma w TVP2.
We współpracy z krakowskimi szkołami wyższymi (m.in. z UJ) przygotował uchwałę ustanawiającą rok 2007 Rokiem Stanisława Wyspiańskiego jako hołd w setną rocznicę śmierci krakowskiego artysty. Podjął pracę nad projektem wprowadzenia do uczelni artystycznych kierunku „Terapia przez sztukę”. Bierze udział w akcjach charytatywnych Fundacji Mam Marzenie, Koliber, Dar Serca i innych. Założył Fundację Teatru Ludowego w Krakowie, działającą w obszarze terapii przez sztukę, pełni funkcję członka rady tej fundacji. ]
Syn Aliny z Kłopotowskich i Eugeniusza (także aktora). Od 1969 był żonaty z Elżbietą Krywsza-Fedorowicz, krakowską scenograf[5], która zmarła w 2018[6]. Ma dwóch synów: Filipa (adwokata) i Jerzego (samorządowca).
Filmografia[edytuj | edytuj kod]
1967: Koncert życzeń jako motocyklista
1970: Pułapka jako żołnierz
1972: Kopernik jako uczony
1974: Potop jako Braun
1975: Znikąd donikąd jako Ren
1975: Noce i dnie jako kolega Tomaszka w Wapiennikach
1976: Spokój jako kolega Gralaka z więzienia
1976: Ocalić miasto jako pracownik poczty stemplujący listy
1977: Pani Bovary to ja jako sąsiad Andrzej
1978: Aktorzy prowincjonalni jako Michał
1978: Ślad na ziemi jako inżynier Madej
1979: Szansa jako lekarz
1980: Królowa Bona jako Dzierżawca Mikołaj Wilga
1980: Z biegiem lat, z biegiem dni… jako Żandarm
1981: Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy jako Tomek Gierusz (odc. 12 i 13)
1982: Odlot jako towarzysz Sobol
1984: Bogusław Schaeffer – Poza schematem
1984–19
Johna L. jako Krzysztof
1988: Dekalog II jako Janek
1991: Pogranicze w ogniu jako kierowca Gienio (odc. 17 i 24)
1994: Śmierć jak kromka chleba
1995: Opowieść o Józefie Szwejku i jego najjaśniejszej epoce jako wachmistrz
1996: Opowieść o Józefie Szwejku i jego drodze na front jako wachmistrz
1999: Przygody dobrego wojaka Szwejka jako wachmistrz
2001: Historia filozofii po góralsku według ks. Józefa Tischnera
2006: Mrok jako burmistrz Stanisław Pałek
2006: Nadzieja
2007: Ekipa jako poseł Marcinek
2008: Cztery noce z Anną, jako dyrektor szpitala
2009: Jan z drzewa jako prezes
2011–2013: Przepis na życie, jako generał, ojciec Beaty
2014: Na dobre i na złe jako Staszek Kalinowski (odc. 555)
2014: Obywatel jako pan poseł
87: Zdaniem obrony jako Marek Korytko
1986: Biała wizytówka
1986: Bohater roku jako towarzysz Kulepa
1986: Magnat
1987: Śmierć

źródło:wikipedia